وصیت نامه

1- من آدم ثقروتمندی نیستم.اما بقدر کافی برای امور روزمره زندگی ام دارم.نظر به اینکه زندگی را از صفر و بدون داشتن خانه و حتی وسایل اولیه زندگی شروع کردم و در تمام این مدت همسرم شجاعانه از من حمایت کرد بنابراین خانه فعلی ام که در آن زندگی میکنم مال او خواهد بود و نیز نیمی از باغم از وسط بطور شمال و جنوب شروع شده تا منتها علیه غربی و نیز مقرری بازنشستگی ام به او تعلق دارد.البه پس از فوت ایشان باید بصورت مستقیم به نوه هایم برسد که بطور مساوی بین دختران و پسران تقسیم و یا بهره برداری مشترک قرار گیرد. ضمنا الباقی دارایی ام متعلق به پسرانم خواهد بود که باید بطور مساوی بین خودشان تقسیم کنند.
2- دوست ندارم یک متر و اندی از زمین میهنم را برای همیشه از بهره دهی خارج کنم. سنگ کردن روی قبرم میتواند آسیب جدی به خاک حاصلخیز کشورم وارد کند. من نمیخواهم برای شستن سنگمزارم آب کشورم را هدر دهید. بسیار علاقمندم که.

3-من مصطفی پورسینا در همینجا اعلام میکنم که در صورت مرگ مغزی همسرم و فرزندانم اجازه دارند اعضای بدنم را به هر کسی که نیاز دارتد اهدا کنند.آنها نباید در مورد ملیت، دین، زبان، نژاد و جنسیت دریافت کننده سوالی کنند. در صورت لزوم تمام اعضای بدنم را اهدا کنند. اگر هم چیزی برای دفن باقی نماند ، نگران نباشند چون خداوند میتواند هر جا که باشم مرا پیدا کند. حتی اگر آنها مرا هزاران قطعه کرده باشند. خداوند در روز قیامت دوباره مرا مونتاژ خواهد نمود.

نظر دهید

*

code