متن سنگ قبر برای فرزند

چه خوش باشد در این دنیای فانی

به خوش نامی نمودن زندگانی

که بعد از ما بسی گردش کند چرخ

نماند جز نکونامی نشانی

…………………..

گل من

شد فصل بهار و شدم از غصه هلاک

دارم جگری کباب و چشمی نمناک

گلها همه سر ز خاک بیرون کردند

الا گل من که سر فرو برده به خاک

…………………..

سوگ

در سوگ توام ناله ز عیوق گذر کرد

داغ تو، دل سوخته را سوخته تر کرد

آهی که به یادت ز دل زار بر آمد

از کوه گذر کرد و بر افلاک اثر کرد

…………………..

آتش هجران

آتش هجران تو همچون سپندم می کند

پر ز ناله همچو نی بند بندم می کند

داغ سنگینی که بر دل دارم از هجران تو

تا قیامت بر غم تو پای بندم می کند

…………………..

نیکی

خوشا آن کس که نیکی حاصل اوست

پیاپی عشق یزدان در دل اوست

خوشا آن کس که بعد ترک دنیا

بهشت جاودانی منزل اوست

…………………..

سفر کرده به معراج

ای سفر کرده به معراج، به یادت هستیم

ای گل پرپر ما، چشم به راهت هستیم

تو سفر کردی و آسوده شدی از دوران

ما، ماتم زده هر لحظه به یادت هستیم

…………………..

نیکی

خوشا آن کس که نیکی حاصل اوست

پیاپی عشق یزدان در دل اوست

خوشا آن کس که بعد ترک دنیا

بهشت جاودانی منزل اوست

…………………..

عیوق

در سوگ توام ناله ز عیوق گذر کرد

داغ تو، دل سوخته را سوخته تر کرد

آهی که به یادت ز دل زار بر آمد

 از کوه گذر کرد و بر افلاک اثر کرد

…………………..

غصه هلاک

شد فصل بهار و شدم از غصه هلاک

دارم جگری کباب و چشمی نمناک

گلها همه سر ز خاک بیرون کردند

الا گل من که سر فرو برده به خاک

…………………..

باورم نیست

باورم نیست كه دیگر نشـنوم آواي تو

يــا نبـينم روی مـاه و قامت رعـنـاي تو

سالها سنگ صبورم بودي و هم صحبتم

بي تو رنگ يأس دارد منزل و مأواي تو

تتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

عزیزخفته در خاکم گل باغ دلم بودی

درخشان گوهر پاکم چراغ محفلم بودی

کجا یابم دگر چون تو اگر گرد جهان گردم

تو را ای نازنین دختر که یار وهمدمم بودی

…………………..

دلا دیدی که آن فرزانه فرزند

 چه دید اندر خم این طاق رنگین

به جای لوح سیمین در کنارش

فلک بر سر نهادش لوح سنگین

…………………..

افتابی در جهان تابید رفت

عمر کوتاهش جهان دید ورفت

هیچ کس از دست او رنجش نداشت

از چه رو از دست ما رنجید و رفت

…………………..

فلک آخر ربودی گوهر یکدانه ما را

بگو بر ما چرا بردی تو ان دردانه ما را

ندانم از چه رو کردی شعار خویش گل چیدن

گل ما را چیدی و برهم زدی گلخانه ما را

…………………..

گفتم که فراق تو نبینم دیدم                       آمد به سرم هر آنچه میترسیدم

…………………..

عزیزخفته در خاکم گل باغ دلم بودی                                  درخشان گوهر پاکم چراغ محفلم بودی

کجا یابم دگر چون تو اگر گرد جهان گردم                              تو را ای نازنین دختر که یار وهمدمم بودی

…………………..

دلا دیدی که آن فرزانه فرزند                           چه دید اندر خم این طاق رنگین

به جای لوح سیمین در کنارش                       فلک بر سر نهادش لوح سنگین

…………………..

افتابی در جهان تابید رفت                                        عمر کوتاهش جهان دید ورفت

هیچ کس از دست او رنجش نداشت                        از چه رو از دست ما رنجید ورفت

…………………..

فلک آخر ربودی گوهر یکدانه ما را                  بگو بر ما چرا بردی تو ان دردانه ما را

ندانم از چه رو کردی شعار خویش گل چیدن         گل مارا چیدی و برهم زدی گلخانه ما را

…………………..

 سال ها رنج کشیدم که گلی پروردم                      باد پاییز به ناگه زد وگل پرپر شد

گل پرپر شده ام از چه برفتی ز برم                        که زهجران تو هر دم دل ما مضطر شد

…………………..

قصه مرگ تو را ناگه شنیدن زود بود                          در عزایت جامه را تن دریدن زود بود

آخر ای یار همه  ای مطهرمهر وفا                             در سرای جاودان منزل گزیدن زود بود

…………………..

دریغا حسرتا از کامرانی                                         نبردم بهرهای از زندگانی

همی پر حسرت وناکام رفت                                 به زیر خاک عین جوانی

…………………..

جوان رفتم زدنیا با هزاران ارزو بر دل                     به زیر خاک کردم با دو صد اندوه غم منزل

گذر اید اگر برخاک من از زاه غم خواری                به الحمدی مرا یاد اورید ای محرمان دل

…………………..

بعد پرپر شدنت ای گل زیبا چه کنم                      من به داغ تو جوان مرده به دنیا چه کنم

 بهر هر دردی دوایی است مگر داغ جوان                من به دردی که براو نیست مدوا چه کنم

…………………..

پر پاکدل خوب و نکومنظر من                        مانده بر خاک رهش خیره دوچشم تر من

نازنینی که به پاکی نه کم از شبنم بود                 عمر او نیز دریغا  که چوشبنم کم بود

…………………..

نو گلی پرورده بودم خاک از دستم ربود             ان چنان در برگرفت گویی که در عالم نبود

سالها زحمت کشیدم تا گلم پرورده شد               ناگهان پیک اجل ان غنچه را از من ربود

…………………..

نوگلم رفته وداغش به دل مادر ماند                حسرت دیدن رویش به دل خواهر ماند

تو که تنها پسر و یاور مادر بودی                از چه رو بار غمت بر کمر همسر ماند

…………………..

گلی بودم در ایام جوانی                         جوان بودم نکردم زندگانی

گلی بودم که وقت چیدنم بود                     جوان بودم چه وقت مردنم بود

…………………..

ای مادر غمدیده نداری خبراز من                 کز گردش ایام چه امد برسر من

من تازه جوان بودم واندر چمن حسن             نشکفته فرو ریخت همه بال وپر من

…………………..

افسوس که زیبا پسرم تاج سرم رفت             امیدوچراغ دل ونور بصرم رفت

زد اتش سوزان اجل بر گل عمرم              ناگاه از این باغ گل نوثمرم رفت

…………………..

حجاب چهره جان میشود غبار تنم                      خوشا دمی که از این چهره پرده برفکنم

چنین قفس نه سزایچو من خوش الحانیست           روم به گلشن رضوان که مرغ ان چمنم

…………………..

در عشق توام نصیحت و پند چه سود؟             زهراب چشیده ام مرا قند چه سود

گویند مرا که بند پاش نهید                       دیوانه دل است پای در بند چه سود

…………………..

روزی که قضا نیست نخواهی مردن            ور هست قضا کجا توان جان بردن

مرگ تهی مساز پهلو که به آن              سر منزل خود توان به دست اوردن

…………………..

 ای جوانمردان جوانمردی دگر در خاک رفت    گوهری پاک از زمین برجانب افلاک رفت

بار خود بربست از این خاک تیره دل برید       پاک جان امد به گیتی پاک ماند وپاک رفت

…………………..

ای چرخ وفلک خرابی از  کینه توست          بیدادگری شیوه دیرینه توست

ای خاکاگر سینه تورا بشکافند                بس گوهر قیمتی که درسینه توست

…………………..

ای سفر کرده به معراج روانت شادباش         روح تو در کنف رحمت حق ازاد است

مهر تو نور وصفا بود به کاشانه ما    هر زمان عزت وپیمان تو مارا یاد است

…………………..

ای رهگذرکه میگذری برمزار من            زنهاریاد کنی زمن وروزگارمن

 شکفته بودیک گلم از صدهزار گل         نا گه بریخت باد اجل نوبهار من

…………………..

در ان نفس که بمیرم در ارزوی تو باشم      بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

به صبح روز قیامت که سرزخاک برارم      در ارزوی تو خیزم به جست جوی تو باشم

…………………..

چون نامه عمر ما به هم پیچیدند          بردندبه میزان عمل سنجیدند

بیشاز همه کس گناه ما بود ولی         مارا به ولایت علی بخشیدند

…………………..

سایه اش همچون پناهی بود رفت       شانه هایش تکیه گاهی بود رفت

شادی ما بود دیدار رخش                   شادی ما یک نگاهی بود رفت

…………………..

فلک اخر ربودی سرور فرزانه ما را                  به خاموشی سپردی محفل وکاشانه ما را

ندانم ازچه روکردی شعار خویش گل چیدن         گل ما چیدی وبرهم زدی گلخانه مارا

…………………..

مانده ایم دل شکسته وبا درد ساخته ایم

بی تو زخودگریخته در خود گداختیم

با هر نفس نشسته ودرهم شکسته ایم

مانند اشک حسرت خود رنگ باختیم

…………………..

تا کی ز مصیبت غمت یاد کنم

اهسته ز دوری تو فریاد کنم

وقت است که دست از این دهان بردارم

از دست غمت هزار بیدادکنم

…………………..

در مرگ حیات اهل داد و دین است

وز مرگ روان پاک تمکین است

این مرگ لقاست نی جفا وکین است

نامرده همی میرد ومرگش این است

…………………..

ای دوستان بگویید ارام جان من کو

راحت فزای هرکس محنت سرای من کو

هر کس به خانمانی دارند مهربانی

من مهربان ندارم نامهربان من کو

…………………..

 

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم

روزی سراغ وقت من ایی که نیستم

پیداست از گلاب سرشکم که من چو گل

یک روز خنده کردم وعمری گریستم

…………………..

 

خرم آن روز کزین غمکده پرواز کنم

از پس مرگ حیاتی دگر اغاز کنم

باغ جان پرگل ومن خسته به زندان تنم

زندگی یابم اگر پنچره ای بازکنم

…………………..

جگر کباب

در سوک فرزند:

شد فصل بهار و شدم از غصه هلاک

دارم جگری کباب و چشمی نمناک

گلها همه سر ز خاک بیرون کردند

الا گل من که سر فرو برده به خاک

…………………..

 

ناله

در سوک فرزند:

بیابان تا بیابان،‌ ناله دارم

در این دنیا، گلی گم کرده، دارم

اگر جویم گلم در این بیابان

به مثل بلبلی من ناله دارم

…………………..

گلها

در سوک فرزند یا سنگ قبر:

گلها همه سر ز خاک بیرون آرند

الا گل من که سر فرو برده به خاک

…………………..

 

شد فصل بهار و شدم از غصه هلاك

دارم جگري كباب و چشمي نمناك

گلها همه سر ز خاك بيرون كردند

غير از گل ما كه سر فرو برده به خاك

…………………..

پرم

در سوک فرزند:

یاران مددی پرم به خاک افتاده است

قلبم، جگرم، سرم، به خاک افتاده است

سرتاسر روزگار من پاییز است

تا سرو صنوبرم به خاک افتاده است

…………………..

غمناک رفتی

جوان نازنین، در خاک رفتی

از این دنیای غم، غمناک رفتی

زدی آتش به جان دوستداران

چو گل پاک آمدی و پاک رفتی

…………………..

لالا

جهت سنگ قبر و سوگ فرزند:

لالایی کن بخواب، خوابت قشنگه

گل مهتاب شبا، هزار تا رنگه

یه وقت بیدار نشی از خواب قصه

یه وقت جا نمونی تو شهر غصه

…………………..

شیرین زبانی

در سوک فرزند:

به صداقت صداي قشنگت،

به لطافت عاطفه ات،

به محبت و مهرباني ات،

به زيبايي چهره معصوم و قشنگت،

تنها با یاد شیرین زبانی هایت دلخوشیم

…………………..

تار مو

در سوک فرزند:

بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند

قاب عکس توست اما شیشه ی عمر من است

بوسه بر مویت زنم ترسم که تارش بشکند

تار موی توست اما ریشه ی عمر من است

…………………..

خندیدنت

در سوگ فرزند:

مرغ دلم پر می‌کشد اندر هوای دیدنت

آرام جان باز آ، که من مشتاق آن خدیدنت

به ماتم مانده‌ام با صد هزاران آرزو

آغوش بازم، مضطرب در حسرت بوییدنت

…………………..

سرخ گل

در سوگ فرزند:

ای سرخ گل، که باد ربودت ز باغ من

گفتی به باد خیره، چه بر باغبان گذشت؟

…………………..

دهن خندان

در سوگ فرزند:

جای گریه است بر این عمر که چون غنچه گل

پنج روز است بقای دهن خندانش

…………………..

قامت رعنا

در سوگ فرزند:

ای جگر گوشه، که دیده ی من جای تو بود

دلم آشفته آن قامت رعنای تو بود

کی خبر داشتم از کینه این چرخ کبود

که چو صیاد کمین کرده، جویای تو بود

…………………..

جوان

در سوگ فرزند:

گلی بودم نه وقت چیدنم بود

جوان بودم نه وقت مردنم بود

گلی بودم میان شاخه گلها

نه وقت زیر خاک خوابیدنم بود

…………………..

مرگ جوان

در سوگ فرزند:

نگویم که مُردن روا نیست یا رب

ولی کاش مرگ جوانان نبودی!

…………………..

نونهال برومند

در سوگ فرزند:

دریغا دریغا از این زندگانی

از این زندگانیّ و این دار فانی

نپاید در آن كس به ناز و به نعمت

نماند كسی اندر آن جاودانی

دریغا از آن نونهال برومند

از آن عقل و آگاهی و پاك جانی

دریغا از آن روی و آن خلق نیكو

و از آن درفشانی و شیرین زبانی

سرا پا وقار و كمال و شرافت

همه لطف بود و همه مهربانی

به نور ولایت دلی داشت روشن

گلی بود در بوستان معانی

مرا مجتبی روح و نور بصر بود

بود سخت بی او به من زندگانی

برفت از برم سوی گلزار جنت

به فصل بهار و بهار جوانی

مرا آرزو بود بعد از وفاتم

بخواند به روحم ز سبع المثانی

ايا سرو قد گلستان عمرم

ز حال پدر بعد رفتن چه داني؟

پسر بود و نخل امید پدر بود

مَثَل بود در فهم و در كاردانی

ز عاشوریان و ز خیل حسینی

جوانان بیدار صاحب زمانی

بماندم من و فتنه و رنج دوران

گرفتی تو در كوی حق آشیانی

غم هجرت ای نور چشم رشیدم

غمی هست جانكاه اما نهانی

امیدم كه از بحر غفران و رحمت

دهندت ز الطاف حق مژدگانی

…………………..

 جوان ناکام

در سوگ فرزند:

فلک تو خون به دل پیر و هم جوان کردی

گل همیشه بهار مرا خزان کردی

گل مرا بربودی به پیش چشمانم

به زیر خاک سیه بردی و نهان کردی

…………………..

 

زیبا

در سوگ فرزند:

افسوس که زیبا پسرم، تاج سرم رفت

امید و چراغ دل و نور بصرم رفت

زد آتش سوزان اجل، بر گل عمرم

ناگاه از این باغ، گل نو ثمرم رفت

…………………..

رخت دامادی

در سوگ فرزند:

حجله ام شد قبر و مادر رخت دامادی کفن

غم مخور ای جان مادر این بدی تقدیر من

آرزویت بود و مادر بهر من بندی حنا

مادرم زحمت نکش با خون خود بستم حنا

…………………..

بدون لالایی

در سوگ فرزند:

خوابیدی بدون لالایی و قصه

حالا آسوده بخواب بی درد و غصه

دیگه کابوس زمستون نمی بینی

توی خواب گلای حسرت نمی چینی

دیگه خورشید چهرتو نمی سوزونه

جای سیلی های باد روش نمی مونه

دیگه بیدار نمی شی با نگرونی

یا با تردید که بری یا که بمونی

…………………..

پژمان

در سوک فرزند:

ای گل نشکفته ام بابا چرا پژمان شدی؟

میوه قلبم چرا از دیده ام پنهان شدی؟

از برم رفتی، نگفتی بار دیگر یک سخن

همچو شمع از درد و غم سوزان شدی

…………………..

جوان

در سوگ فرزند:

شاعران در وصف جوان بس سخن‌ها گفته‌اند

من زبانم الکن از توصیف این رنج گران

مهربانی‌های تو آتش به جان ما فکند

وه چه جان‌سوز است، داغ فرزند جوان

…………………..

داماد

در سوگ پسر جوان:

ببوسم دستت ای بابا که پروردی مرا آزاد

بیا مادر تماشا کن که فرزندت شده داماد

به حجله میروم شادان و زخمی در(بر) بدن دارم

به جای رخت دامادی کفن خونین به تن دارم

یا

به حجله میروم شادان ولی زخمی به تن دارم

…………………..

غنچه امید

آفتابی در جهان تابید و رفت

عمر کوتاهش جهان را دید و رفت

دست گلچین فلک با دست جور

غنچه امید ما را چید و رفت

…………………..

چون پدرم

گه رخت، گاه لبت، گاه سرت می‌بوسم

دلم آرام نگیرد، چه کنم؟ چون پدرم

…………………..

عطر پیکر

یادش به خیر آن که در آغوش گرم من

عطری ز بوی پیکر نازش فشاند و رفت

در دامن خیال من از بزم وصل خویش

صدها نهال از گل و ریحان فشاند و رفت

…………………..

مرگ میلاد

بعد یک سال بنویسید: میلادم کبوتر شد و رفت

زیر باران بهار، غزلی خواند، دلش تر شد و رفت

چه تفاوت که چه خورده است، غم دل یا غصه

آنقدر غرق غمش بود که پرپر شد و رفت

روز میلاد، همان روز که طوفان شده بود

مرگ با لحظه میلاد برابر شد و رفت

او کسی بود که از غرق شدن می ترسید

عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت

…………………..

سرود زندگی

کجا رفتی … عزیز من

زمین معرفت خیز، محبت جوش

عزیزم، جان من، همدرد گرم آغوش

همیشه خاطرم جاریست

مجبت از تو در دل یادگاریست

درودت باد، ای فرزند من بدرود

وجود تو سرود زندگانی بود

…………………..

زود بود

قصه مرگ تو را ناگه شنیدن زود بود

درعزایت جامه اندر تن دریدن زود بود

آخر ای دختر من (یار من) (یار همه)  ای مظهر لطف و وفا

در ديار جاودان منزل گزیدن (خریدن) زود بود

به جای سطر سوم در جایی آمده بود:

آخر ای جان پسر، میوه جانم رضا

…………………..

حافظ در مرگ فرزند

ابیات زیر از حافظ است که برای مرگ فرزند گفته است:

دلا دیدی که آن فرزانه فرزند

چه دید اندر خم این طاق رنگین

به جای لوح سیمین در کنارش

فلک بر سر نهادش لوح سنگین

و یا بیت زیر:

قره العین من آن میوه دل یادش باد

که خود آسان بشد و کار مرا مشکل کرد

…………………..

جوان

من آن گل پرپر شده دست زمانم

بر سنگ مزارم بنويسيد، جوانم

به مقصد نرسيده به سرآمد سفرم زود

اين حادثة شوم کجا بود،‌ندانم؟

……………………………………………………...

متن سنگ قبر برای پدر

متن سنگ قبر برای مادر

متن سنگ قبر برای همسر

متن سنگ قبر برای سایر عزیزان

متن سنگ قبر افراد مشهور ایرانی

متن سنگ قبر افراد مشهور خارجی

متن های عجیب بعضی از سنگ قبر ها

عناوین این صفحه: متن سنگ قبر برای فرزند. شعر سنگ قبر برای فرزند. اشعار روی سنگ قبر فرزند. سنگ نوشته های سوزناک برای فرزند. گنجینه ی بهترین شعرها فرزند. متن خوب برای سنگ مزار فرزند. شعر مناسب سنگ قبر فرزند. برای سنگ مزار فرزند. شعر نو برای سنگ قبر فرزند. زیباترین اشعار سنگ قبر فرزند. شعر در باره فرزند برروی سنگ قبر فرزند. شعر های زیبا برای روی سنگ قبر فرزند. شعر سنگ قبر در وصف فرزند. اشعار سنگ قبری فرزند. اشعار زیبا در مورد فرزند برای سنگ قبر فرزند. شعر و متون روی قبر فرزند. شعر غمگین برروی سنگ قبر فرزند. متن های زیبای روی ســـنگ قبـــر فرزند. شعر و متن زیبا برای تسلیت مرگ فوت درگذشت فرزند. نوشته های سنگ قبر فرزند. دوبیتی هایی برای روی سنگ قبر برای فرزند. شعر کوتاه برای سنگ قبر فرزند. شعر روی سنگ قبر در وصف مرگ فرزند. اشعار و متن های روی سنگ قبر فرزند. شعرهای زیبا بر روی سنگ قبر فرزند. شعرهای مخصوص سنگ قبر فرزند. شعر جالب روی سنگ قبر فرزند. نوشته هاي روي سنگ قبر فرزند. شعر بر روی سنگ قبر فرزند. مطالب پیشنهادی برای شعر سنگ قبر فرزند. شعر سنگ قبر فرزند و فرزند. شعر براي سنگ قبر فرزند. نوشته های روی سنگ قبر فرزند. نمونه نوشته و شعر سنگ قبر فرزند. شعر زیبا برای روی سنگ قبر فرزند. سنگ مزار فرزند. اشعار و متون زیبا بر روی سنگ قبر فرزند. اشعار کوتاه برای متن آگهی ترحیم فرزند. متن سنگ نوشته های مزار فرزند. متن یا شعر برای سنگ قبر فرزند. متن روی سنگ قبر فرزند. شعر سنگ قبر فرزند. متن نوشته شده بر روی سنگ فرزند. شعر برای متن قبر فرزند. متن جالب سنگ قبر فرزند. متن متفاوت روی سنگ قبر فرزند. اشعار روی سنگ قبر فرزند.شعر در مورد فرزند برای سنگ قبر. متن برای نوشتن بر روی سنگ فرزند. شعر برای نوشتن بر روی سنگ فرزند. روی سنگ قبر فرزند چی بنویسیم. شعر مناسب سنگ مزار فرزند .